Een kijkje bij team 3

Zondagavond, 18.15u; met een grote glimlach op mijn gezicht en een tikkeltje vermoeid kijk ik terug op twee super gezellige weken bij de Anloup als lid van team 3. Samen met Anne (19, Heilo), Anke (19, Nieuwleusen), EricJan (22, Diever) en Lisa (17, Amstelveen) heb ik (Marielle, 20 geworden in de Anloup, Daarle) ontzettend gelachen tijdens en vooral ook na de activiteiten die we organiseerden met een wisselende opkomst; met een dieptepunt van 2 kinderen op een kindermorgen tot 130 deelnemers bij de spokentocht.

Team 3 heeft vaak de pech niet meer in de bouwvak te vallen, waardoor de opkomst lastig te peilen valt. Goedbezochte activiteiten waren de vossenjacht, levend stratego, kinderdisco (waarbij we nog meer Duitsers dan Nederlanders hadden), bingo, het kinderfestival op de laatste ochtend/middag en natuurlijk de spokentocht, waarbij we vrienden en familie uitnodigden om te komen helpen spoken op een route van 45 minuten door duinen en bossen die pas om 11 uur van start ging voor de eerste groep en om half 1 voor de laatste. Met 27 spoken hadden we een superenge maar ook -gezellige spokentocht, aangezien praktisch de helft bleef slapen.

Om dit alles te promoten riepen we te schreeuwen met een megafoon in Nederlands en Duits (‘Heute abend gespensterabend von der Anloup!’) en plakten we (illegaal) posters.

Naast de activiteiten moest er natuurlijk ook genoten worden van het mooie weer en de toeristische streek waar we middenin zaten; de Anloup bevindt zich namelijk op fietsafstand van het strand en tegenover danscafé Dansen bij Fransen aan een straat met allemaal campings en bungalowparken. We lagen een aantal middagen aan het strand, bezochten de Juttersmarkt in Den Helder en de nachtmarkt in Kolhorn, gingen bowlen, winkelen in Schagen, vierden mijn verjaardag met gesmolten tompoezen en bevroren appeltaart en gingen uit eten bij de wok om onze laatste avond leuk af te sluiten.

En bij dit alles werden we regelmatig vergezeld (lastig gevallen) door onze huiskat, Daniël (14, Sint Maartensvlotbrug) die ons zelfs op de ochtend van vertrek uit bed moest schoppen.

We lagen meestal niet voor 1 uur in bed, maar er werd wel verwacht dat je met een glimlach en zonder ochtendhumeur bij de kindermorgens aanwezig was. Ook vermoeiend dus! Even bijslapen de komende dagen..